sta-ro-wier-czo-ść

starowierczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starowierczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starowierczościmnoga dopełniaczżeński
starowierczościmnoga mianownikżeński
starowierczościmnoga biernikżeński
starowierczościmnoga wołaczżeński
starowierczościpojedyncza celownikżeński
starowierczościpojedyncza miejscownikżeński
starowierczościpojedyncza dopełniaczżeński
starowierczościpojedyncza wołaczżeński
starowierczościachmnoga miejscownikżeński
starowierczościamimnoga narzędnikżeński
starowierczościąpojedyncza narzędnikżeński
starowierczościommnoga celownikżeński
starowierczośćpojedyncza biernikżeński
starowierczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz