sta-ro-sło-wia-ńsz-czy-zno

starosłowiańszczyzno (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starosłowiańszczyzna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starosłowiańszczyznmnoga dopełniaczżeński
starosłowiańszczyznapojedyncza mianownikżeński
starosłowiańszczyznachmnoga miejscownikżeński
starosłowiańszczyznamimnoga narzędnikżeński
starosłowiańszczyznąpojedyncza narzędnikżeński
starosłowiańszczyznępojedyncza biernikżeński
starosłowiańszczyznopojedyncza wołaczżeński
starosłowiańszczyznommnoga celownikżeński
starosłowiańszczyznymnoga mianownikżeński
starosłowiańszczyznymnoga biernikżeński
starosłowiańszczyznymnoga wołaczżeński
starosłowiańszczyznypojedyncza dopełniaczżeński
starosłowiańszczyźniepojedyncza celownikżeński
starosłowiańszczyźniepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz