sta-ro-rze-cze

starorzecze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: starorzecze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starorzeczamnoga mianowniknijaki
starorzeczamnoga bierniknijaki
starorzeczamnoga wołacznijaki
starorzeczapojedyncza dopełniacznijaki
starorzeczachmnoga miejscowniknijaki
starorzeczamimnoga narzędniknijaki
starorzeczepojedyncza mianowniknijaki
starorzeczepojedyncza bierniknijaki
starorzeczepojedyncza wołacznijaki
starorzeczempojedyncza narzędniknijaki
starorzeczommnoga celowniknijaki
starorzeczupojedyncza celowniknijaki
starorzeczupojedyncza miejscowniknijaki
starorzeczymnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz