sta-ro-miesz-czan

staromieszczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: staromieszczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staromieszczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
staromieszczanmnoga biernikmęski osobowy
staromieszczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
staromieszczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
staromieszczaniemnoga mianownikmęski osobowy
staromieszczaniemnoga wołaczmęski osobowy
staromieszczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
staromieszczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
staromieszczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
staromieszczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
staromieszczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
staromieszczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
staromieszczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
staromieszczanommnoga celownikmęski osobowy
staromieszczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
staromieszczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
staromieszczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz