sta-ro-lu-te-ra-ny

staroluterany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: staroluteranin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroluteranachmnoga miejscownikmęski osobowy
staroluteranamimnoga narzędnikmęski osobowy
staroluteraniemnoga mianownikmęski osobowy
staroluteraniemnoga wołaczmęski osobowy
staroluteraninpojedyncza mianownikmęski osobowy
staroluteraninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
staroluteraninapojedyncza biernikmęski osobowy
staroluteraninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
staroluteraniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
staroluteraniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
staroluteraninowipojedyncza celownikmęski osobowy
staroluteranommnoga celownikmęski osobowy
staroluteranówmnoga dopełniaczmęski osobowy
staroluteranówmnoga biernikmęski osobowy
staroluteranymnoga mianownikmęski zwierzęcy
staroluteranymnoga biernikmęski zwierzęcy
staroluteranymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz