sta-ro-lu-bo-ty-nian

starolubotynian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starolubotynianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starolubotynianmnoga dopełniaczmęski osobowy
starolubotynianmnoga biernikmęski osobowy
starolubotynianachmnoga miejscownikmęski osobowy
starolubotynianamimnoga narzędnikmęski osobowy
starolubotynianiemnoga mianownikmęski osobowy
starolubotynianiemnoga wołaczmęski osobowy
starolubotynianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
starolubotynianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starolubotynianinapojedyncza biernikmęski osobowy
starolubotynianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starolubotynianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starolubotynianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starolubotynianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
starolubotynianommnoga celownikmęski osobowy
starolubotynianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starolubotynianymnoga biernikmęski zwierzęcy
starolubotynianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz