sta-ro-ku-row-sko-ść

starokurowskość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starokurowskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokurowskościmnoga dopełniaczżeński
starokurowskościmnoga mianownikżeński
starokurowskościmnoga biernikżeński
starokurowskościmnoga wołaczżeński
starokurowskościpojedyncza celownikżeński
starokurowskościpojedyncza miejscownikżeński
starokurowskościpojedyncza dopełniaczżeński
starokurowskościpojedyncza wołaczżeński
starokurowskościachmnoga miejscownikżeński
starokurowskościamimnoga narzędnikżeński
starokurowskościąpojedyncza narzędnikżeński
starokurowskościommnoga celownikżeński
starokurowskośćpojedyncza biernikżeński
starokurowskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz