sta-ro-ku-ro-wia-na-mi

starokurowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starokurowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokurowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
starokurowianmnoga biernikmęski osobowy
starokurowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
starokurowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
starokurowianiemnoga mianownikmęski osobowy
starokurowianiemnoga wołaczmęski osobowy
starokurowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
starokurowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starokurowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
starokurowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starokurowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starokurowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starokurowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
starokurowianommnoga celownikmęski osobowy
starokurowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starokurowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
starokurowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz