sta-ro-kor-ni-czan-ce

starokorniczance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starokorniczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokorniczancepojedyncza celownikżeński
starokorniczancepojedyncza miejscownikżeński
starokorniczanekmnoga dopełniaczżeński
starokorniczankapojedyncza mianownikżeński
starokorniczankachmnoga miejscownikżeński
starokorniczankamimnoga narzędnikżeński
starokorniczankąpojedyncza narzędnikżeński
starokorniczankępojedyncza biernikżeński
starokorniczankimnoga mianownikżeński
starokorniczankimnoga biernikżeński
starokorniczankimnoga wołaczżeński
starokorniczankipojedyncza dopełniaczżeński
starokorniczankopojedyncza wołaczżeński
starokorniczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz