sta-ro-ka-to-lik

starokatolik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starokatolik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokatolicymnoga mianownikmęski osobowy
starokatolicymnoga wołaczmęski osobowy
starokatolikpojedyncza mianownikmęski osobowy
starokatolikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starokatolikapojedyncza biernikmęski osobowy
starokatolikachmnoga miejscownikmęski osobowy
starokatolikamimnoga narzędnikmęski osobowy
starokatolikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
starokatolikimnoga biernikmęski zwierzęcy
starokatolikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
starokatolikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starokatolikommnoga celownikmęski osobowy
starokatolikowipojedyncza celownikmęski osobowy
starokatolikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
starokatolikówmnoga biernikmęski osobowy
starokatolikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
starokatolikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz