sta-ro-ka-to-licz-ce

starokatoliczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starokatoliczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokatoliczcepojedyncza celownikżeński
starokatoliczcepojedyncza miejscownikżeński
starokatoliczekmnoga dopełniaczżeński
starokatoliczkapojedyncza mianownikżeński
starokatoliczkachmnoga miejscownikżeński
starokatoliczkamimnoga narzędnikżeński
starokatoliczkąpojedyncza narzędnikżeński
starokatoliczkępojedyncza biernikżeński
starokatoliczkimnoga mianownikżeński
starokatoliczkimnoga biernikżeński
starokatoliczkimnoga wołaczżeński
starokatoliczkipojedyncza dopełniaczżeński
starokatoliczkopojedyncza wołaczżeński
starokatoliczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz