sta-ro-ka-mie-ni-czan

starokamieniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starokamieniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starokamieniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
starokamieniczanmnoga biernikmęski osobowy
starokamieniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
starokamieniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
starokamieniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
starokamieniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
starokamieniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
starokamieniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starokamieniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
starokamieniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starokamieniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starokamieniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starokamieniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
starokamieniczanommnoga celownikmęski osobowy
starokamieniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starokamieniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
starokamieniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz