sta-ro-gar-dzia-na-mi

starogardzianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starogardzianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starogardzianmnoga dopełniaczmęski osobowy
starogardzianmnoga biernikmęski osobowy
starogardzianachmnoga miejscownikmęski osobowy
starogardzianamimnoga narzędnikmęski osobowy
starogardzianiemnoga mianownikmęski osobowy
starogardzianiemnoga wołaczmęski osobowy
starogardzianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
starogardzianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starogardzianinapojedyncza biernikmęski osobowy
starogardzianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starogardzianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starogardzianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starogardzianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
starogardzianommnoga celownikmęski osobowy
starogardzianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starogardzianymnoga biernikmęski zwierzęcy
starogardzianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz