sta-ro-dzi-ko-wian-ko

starodzikowianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starodzikowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starodzikowiancepojedyncza celownikżeński
starodzikowiancepojedyncza miejscownikżeński
starodzikowianekmnoga dopełniaczżeński
starodzikowiankapojedyncza mianownikżeński
starodzikowiankachmnoga miejscownikżeński
starodzikowiankamimnoga narzędnikżeński
starodzikowiankąpojedyncza narzędnikżeński
starodzikowiankępojedyncza biernikżeński
starodzikowiankimnoga mianownikżeński
starodzikowiankimnoga biernikżeński
starodzikowiankimnoga wołaczżeński
starodzikowiankipojedyncza dopełniaczżeński
starodzikowiankopojedyncza wołaczżeński
starodzikowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz