sta-ro-cze-sno-ść

staroczesność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: staroczesność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroczesnościmnoga dopełniaczżeński
staroczesnościmnoga mianownikżeński
staroczesnościmnoga biernikżeński
staroczesnościmnoga wołaczżeński
staroczesnościpojedyncza celownikżeński
staroczesnościpojedyncza miejscownikżeński
staroczesnościpojedyncza dopełniaczżeński
staroczesnościpojedyncza wołaczżeński
staroczesnościachmnoga miejscownikżeński
staroczesnościamimnoga narzędnikżeński
staroczesnościąpojedyncza narzędnikżeński
staroczesnościommnoga celownikżeński
staroczesnośćpojedyncza biernikżeński
staroczesnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz