sta-ro-cze-sko-ść

staroczeskość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: staroczeskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
staroczeskościmnoga dopełniaczżeński
staroczeskościmnoga mianownikżeński
staroczeskościmnoga biernikżeński
staroczeskościmnoga wołaczżeński
staroczeskościpojedyncza celownikżeński
staroczeskościpojedyncza miejscownikżeński
staroczeskościpojedyncza dopełniaczżeński
staroczeskościpojedyncza wołaczżeński
staroczeskościachmnoga miejscownikżeński
staroczeskościamimnoga narzędnikżeński
staroczeskościąpojedyncza narzędnikżeński
staroczeskościommnoga celownikżeński
staroczeskośćpojedyncza biernikżeński
staroczeskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz