sta-ro-błot-ni-czan

starobłotniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: starobłotniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starobłotniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
starobłotniczanmnoga biernikmęski osobowy
starobłotniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
starobłotniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
starobłotniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
starobłotniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
starobłotniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
starobłotniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
starobłotniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
starobłotniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
starobłotniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
starobłotniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
starobłotniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
starobłotniczanommnoga celownikmęski osobowy
starobłotniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
starobłotniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
starobłotniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz