stan-ko

Stanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stancepojedyncza celownikmęski osobowy
Stancepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stankapojedyncza mianownikmęski osobowy
Stankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stankąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stankępojedyncza biernikmęski osobowy
Stankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stankipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stankopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stankommnoga celownikmęski osobowy
Stankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stankówmnoga biernikmęski osobowy

Stanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stancepojedyncza celownikżeński
Stancepojedyncza miejscownikżeński
Stanekmnoga dopełniaczżeński
Stankapojedyncza mianownikżeński
Stankachmnoga miejscownikżeński
Stankamimnoga narzędnikżeński
Stankąpojedyncza narzędnikżeński
Stankępojedyncza biernikżeński
Stankimnoga mianownikżeński
Stankimnoga biernikżeński
Stankimnoga wołaczżeński
Stankipojedyncza dopełniaczżeński
Stankopojedyncza wołaczżeński
Stankommnoga celownikżeński

Stanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stancepojedyncza celownikmęski osobowy
Stancepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stankąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stankępojedyncza biernikmęski osobowy
Stankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stankipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stankopojedyncza mianownikmęski osobowy
Stankopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stankommnoga celownikmęski osobowy
Stankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stankówmnoga biernikmęski osobowy

Stanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stanko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stankopojedyncza mnoga mianownikżeński
Stankopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stankopojedyncza mnoga celownikżeński
Stankopojedyncza mnoga biernikżeński
Stankopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stankopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stankopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz