stan-ka

stanka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: stanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stanekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
stanekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
stankapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
stankachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
stankamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
stankimnoga mianownikmęski rzeczowy
stankimnoga biernikmęski rzeczowy
stankimnoga wołaczmęski rzeczowy
stankiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
stankommnoga celownikmęski rzeczowy
stankowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
stankówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
stankupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
stankupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Stanka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stankapojedyncza biernikmęski osobowy
Stankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stankommnoga celownikmęski osobowy
Stankowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stankówmnoga biernikmęski osobowy
Stankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Stanka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stancepojedyncza celownikmęski osobowy
Stancepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stankapojedyncza mianownikmęski osobowy
Stankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stankąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stankępojedyncza biernikmęski osobowy
Stankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stankipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stankopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stankommnoga celownikmęski osobowy
Stankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stankówmnoga biernikmęski osobowy

Stanka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stancepojedyncza celownikżeński
Stancepojedyncza miejscownikżeński
Stanekmnoga dopełniaczżeński
Stankapojedyncza mianownikżeński
Stankachmnoga miejscownikżeński
Stankamimnoga narzędnikżeński
Stankąpojedyncza narzędnikżeński
Stankępojedyncza biernikżeński
Stankimnoga mianownikżeński
Stankimnoga biernikżeński
Stankimnoga wołaczżeński
Stankipojedyncza dopełniaczżeński
Stankopojedyncza wołaczżeński
Stankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz