sta-ni-sław-czu-ki

Stanisławczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stanisławczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stanisławczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stanisławczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stanisławczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Stanisławczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stanisławczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stanisławczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stanisławczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stanisławczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stanisławczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stanisławczukommnoga celownikmęski osobowy
Stanisławczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stanisławczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stanisławczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stanisławczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stanisławczukówmnoga biernikmęski osobowy
Stanisławczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stanisławczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz