stad-ni-ko-wie

Stadnikowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stadnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stadnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stadnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Stadnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stadnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stadnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stadnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stadnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stadnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stadnikommnoga celownikmęski osobowy
Stadnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stadnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stadnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stadnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stadnikówmnoga biernikmęski osobowy
Stadnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stadnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz