spółziom-ku

spółziomku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółziomek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółziomekpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółziomkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółziomkapojedyncza biernikmęski osobowy
spółziomkachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółziomkamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółziomkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółziomkimnoga biernikmęski zwierzęcy
spółziomkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółziomkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółziomkommnoga celownikmęski osobowy
spółziomkowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółziomkowiemnoga mianownikmęski osobowy
spółziomkowiemnoga wołaczmęski osobowy
spółziomkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółziomkówmnoga biernikmęski osobowy
spółziomkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółziomkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz