spółucz-niom

spółuczniom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółuczeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółuczeńpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółuczniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółuczniapojedyncza biernikmęski osobowy
spółuczniachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółuczniamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółuczniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółuczniemnoga biernikmęski zwierzęcy
spółuczniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółuczniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółuczniommnoga celownikmęski osobowy
spółuczniowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółuczniowiemnoga mianownikmęski osobowy
spółuczniowiemnoga wołaczmęski osobowy
spółuczniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółuczniówmnoga biernikmęski osobowy
spółuczniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółuczniupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz