spółto-wa-rzy-szu

spółtowarzyszu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółtowarzysz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółtowarzyszpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółtowarzyszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółtowarzyszapojedyncza biernikmęski osobowy
spółtowarzyszachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółtowarzyszamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółtowarzyszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółtowarzyszemnoga biernikmęski zwierzęcy
spółtowarzyszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółtowarzyszemnoga mianownikmęski osobowy
spółtowarzyszemnoga wołaczmęski osobowy
spółtowarzyszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółtowarzyszommnoga celownikmęski osobowy
spółtowarzyszowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółtowarzyszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółtowarzyszówmnoga biernikmęski osobowy
spółtowarzyszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółtowarzyszupojedyncza wołaczmęski osobowy
spółtowarzyszymnoga dopełniaczmęski osobowy
spółtowarzyszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz