spółpra-cow-nik

spółpracownik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółpracownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółpracownicymnoga mianownikmęski osobowy
spółpracownicymnoga wołaczmęski osobowy
spółpracownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółpracownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółpracownikapojedyncza biernikmęski osobowy
spółpracownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółpracownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółpracownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółpracownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
spółpracownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółpracownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółpracownikommnoga celownikmęski osobowy
spółpracownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółpracownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółpracownikówmnoga biernikmęski osobowy
spółpracownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółpracownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz