spółmędr-ka-mi

spółmędrkami (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółmędrek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółmędrekpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółmędrkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółmędrkapojedyncza biernikmęski osobowy
spółmędrkachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółmędrkamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółmędrkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółmędrkimnoga biernikmęski zwierzęcy
spółmędrkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółmędrkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółmędrkommnoga celownikmęski osobowy
spółmędrkowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółmędrkowiemnoga mianownikmęski osobowy
spółmędrkowiemnoga wołaczmęski osobowy
spółmędrkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółmędrkówmnoga biernikmęski osobowy
spółmędrkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółmędrkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz