spółczyn-nik

spółczynnik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: spółczynnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółczynnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
spółczynnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
spółczynnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
spółczynnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
spółczynnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
spółczynnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
spółczynnikimnoga biernikmęski rzeczowy
spółczynnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
spółczynnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
spółczynnikommnoga celownikmęski rzeczowy
spółczynnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
spółczynnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
spółczynnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
spółczynnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz