spółcze-śni-kach

spółcześnikach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spółcześnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spółcześnicymnoga mianownikmęski osobowy
spółcześnicymnoga wołaczmęski osobowy
spółcześnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
spółcześnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spółcześnikapojedyncza biernikmęski osobowy
spółcześnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
spółcześnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
spółcześnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
spółcześnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
spółcześnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
spółcześnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spółcześnikommnoga celownikmęski osobowy
spółcześnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
spółcześnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spółcześnikówmnoga biernikmęski osobowy
spółcześnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spółcześnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz