spróch-nial-cu

spróchnialcu (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spróchnialec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spróchnialcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spróchnialcapojedyncza biernikmęski osobowy
spróchnialcachmnoga miejscownikmęski osobowy
spróchnialcamimnoga narzędnikmęski osobowy
spróchnialcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
spróchnialcemnoga biernikmęski zwierzęcy
spróchnialcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
spróchnialcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spróchnialcommnoga celownikmęski osobowy
spróchnialcowipojedyncza celownikmęski osobowy
spróchnialcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spróchnialcówmnoga biernikmęski osobowy
spróchnialcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
spróchnialcupojedyncza wołaczmęski osobowy
spróchnialcymnoga mianownikmęski osobowy
spróchnialcymnoga wołaczmęski osobowy
spróchnialczepojedyncza wołaczmęski osobowy
spróchnialecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz