sprze-ków

sprzeków (nazwa pospolita) rzeczownik przest.dziśgwar.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sprzeka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sprzecepojedyncza celownikmęski osobowy
sprzecepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sprzecymnoga mianownikmęski osobowy
sprzecymnoga wołaczmęski osobowy
sprzekapojedyncza mianownikmęski osobowy
sprzekachmnoga miejscownikmęski osobowy
sprzekamimnoga narzędnikmęski osobowy
sprzekąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
sprzekępojedyncza biernikmęski osobowy
sprzekimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sprzekimnoga biernikmęski zwierzęcy
sprzekimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sprzekipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sprzekopojedyncza wołaczmęski osobowy
sprzekommnoga celownikmęski osobowy
sprzekówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sprzekówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz