spro-śnik

sprośnik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sprośnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sprośnicymnoga mianownikmęski osobowy
sprośnicymnoga wołaczmęski osobowy
sprośnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
sprośnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sprośnikapojedyncza biernikmęski osobowy
sprośnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
sprośnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
sprośnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sprośnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
sprośnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sprośnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sprośnikommnoga celownikmęski osobowy
sprośnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
sprośnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sprośnikówmnoga biernikmęski osobowy
sprośnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sprośnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz