spor-tu

sportu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sport

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sporciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sporciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sportpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sportpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sportachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sportamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sportempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sportommnoga celownikmęski rzeczowy
sportowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sportówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sportupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sportymnoga mianownikmęski rzeczowy
sportymnoga biernikmęski rzeczowy
sportymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz