spar-to-ść

spartość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: spartość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spartościmnoga dopełniaczżeński
spartościmnoga mianownikżeński
spartościmnoga biernikżeński
spartościmnoga wołaczżeński
spartościpojedyncza celownikżeński
spartościpojedyncza miejscownikżeński
spartościpojedyncza dopełniaczżeński
spartościpojedyncza wołaczżeński
spartościachmnoga miejscownikżeński
spartościamimnoga narzędnikżeński
spartościąpojedyncza narzędnikżeński
spartościommnoga celownikżeński
spartośćpojedyncza biernikżeński
spartośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz