so-bie-pa-nu

sobiepanu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sobiepan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sobiepanpojedyncza mianownikmęski osobowy
sobiepanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sobiepanapojedyncza biernikmęski osobowy
sobiepanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sobiepanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sobiepanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sobiepaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sobiepanommnoga celownikmęski osobowy
sobiepanowiemnoga mianownikmęski osobowy
sobiepanowiemnoga wołaczmęski osobowy
sobiepanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sobiepanówmnoga biernikmęski osobowy
sobiepanupojedyncza celownikmęski osobowy
sobiepanupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sobiepanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sobiepanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sobiepanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz