smętu

smętu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: smęt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
smęciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
smęciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
smętpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
smętpojedyncza biernikmęski rzeczowy
smętachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
smętamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
smętempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
smętommnoga celownikmęski rzeczowy
smętowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
smętówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
smętupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
smętymnoga mianownikmęski rzeczowy
smętymnoga biernikmęski rzeczowy
smętymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz