smut-ka

Smutka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Smutek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Smutekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Smutkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Smutkapojedyncza biernikmęski osobowy
Smutkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Smutkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Smutkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Smutkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Smutkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Smutkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Smutkommnoga celownikmęski osobowy
Smutkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Smutkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Smutkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Smutkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Smutkówmnoga biernikmęski osobowy
Smutkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Smutkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz