smrod-ko-wie

smrodkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: smrodek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
smrodekpojedyncza mianownikmęski osobowy
smrodkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
smrodkapojedyncza biernikmęski osobowy
smrodkachmnoga miejscownikmęski osobowy
smrodkamimnoga narzędnikmęski osobowy
smrodkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
smrodkimnoga biernikmęski zwierzęcy
smrodkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
smrodkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
smrodkommnoga celownikmęski osobowy
smrodkowipojedyncza celownikmęski osobowy
smrodkowiemnoga mianownikmęski osobowy
smrodkowiemnoga wołaczmęski osobowy
smrodkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
smrodkówmnoga biernikmęski osobowy
smrodkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
smrodkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz