smo-roń

Smoroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Smoroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Smoroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Smoroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Smoroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Smoroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Smoroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Smoroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Smoroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Smoroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Smoroniommnoga celownikmęski osobowy
Smoroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Smoroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Smoroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Smoroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Smoroniówmnoga biernikmęski osobowy
Smoroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Smoroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Smorońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Smoroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Smoroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Smorońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Smorońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Smorońpojedyncza mnoga celownikżeński
Smorońpojedyncza mnoga biernikżeński
Smorońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Smorońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Smorońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz