skut-ku

skutku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: skutek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skutekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skutekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skutkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skutkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skutkimnoga mianownikmęski rzeczowy
skutkimnoga biernikmęski rzeczowy
skutkimnoga wołaczmęski rzeczowy
skutkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skutkommnoga celownikmęski rzeczowy
skutkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skutkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skutkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skutkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skutkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz