sku-ria-ty

Skuriaty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Skuriat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skuriaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Skuriaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Skuriatpojedyncza mianownikmęski osobowy
Skuriatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Skuriatapojedyncza biernikmęski osobowy
Skuriatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Skuriatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Skuriatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Skuriatommnoga celownikmęski osobowy
Skuriatowipojedyncza celownikmęski osobowy
Skuriatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Skuriatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Skuriatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Skuriatówmnoga biernikmęski osobowy
Skuriatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Skuriatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Skuriatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz