skur-czy-pa-łów

skurczypałów (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skurczypała

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skurczypalepojedyncza celownikmęski osobowy
skurczypalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
skurczypałapojedyncza mianownikmęski osobowy
skurczypałachmnoga miejscownikmęski osobowy
skurczypałamimnoga narzędnikmęski osobowy
skurczypałąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
skurczypałępojedyncza biernikmęski osobowy
skurczypałopojedyncza wołaczmęski osobowy
skurczypałommnoga celownikmęski osobowy
skurczypałowiemnoga mianownikmęski osobowy
skurczypałowiemnoga wołaczmęski osobowy
skurczypałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skurczypałówmnoga biernikmęski osobowy
skurczypałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
skurczypałymnoga biernikmęski zwierzęcy
skurczypałymnoga wołaczmęski zwierzęcy
skurczypałypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz