skur-czy-pa-łce

skurczypałce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skurczypałka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skurczypałcepojedyncza celownikmęski osobowy
skurczypałcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
skurczypałekmnoga dopełniaczmęski osobowy
skurczypałekmnoga biernikmęski osobowy
skurczypałkapojedyncza mianownikmęski osobowy
skurczypałkachmnoga miejscownikmęski osobowy
skurczypałkamimnoga narzędnikmęski osobowy
skurczypałkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
skurczypałkępojedyncza biernikmęski osobowy
skurczypałkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
skurczypałkimnoga biernikmęski zwierzęcy
skurczypałkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
skurczypałkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skurczypałkopojedyncza wołaczmęski osobowy
skurczypałkommnoga celownikmęski osobowy
skurczypałkowiemnoga mianownikmęski osobowy
skurczypałkowiemnoga wołaczmęski osobowy
skurczypałkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skurczypałkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz