skur-czy-by-ka

skurczybyka (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skurczybyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skurczybycymnoga mianownikmęski osobowy
skurczybycymnoga wołaczmęski osobowy
skurczybykpojedyncza mianownikmęski osobowy
skurczybykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skurczybykapojedyncza biernikmęski osobowy
skurczybykachmnoga miejscownikmęski osobowy
skurczybykamimnoga narzędnikmęski osobowy
skurczybykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
skurczybykimnoga biernikmęski zwierzęcy
skurczybykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
skurczybykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
skurczybykommnoga celownikmęski osobowy
skurczybykowipojedyncza celownikmęski osobowy
skurczybykowiemnoga mianownikmęski osobowy
skurczybykowiemnoga wołaczmęski osobowy
skurczybykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skurczybykówmnoga biernikmęski osobowy
skurczybykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
skurczybykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz