skur-czem

skurczem (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: skurcz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skurczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skurczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skurczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skurczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skurczemnoga mianownikmęski rzeczowy
skurczemnoga biernikmęski rzeczowy
skurczemnoga wołaczmęski rzeczowy
skurczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skurczommnoga celownikmęski rzeczowy
skurczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skurczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skurczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skurczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
skurczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skurczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skurczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skurczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skurczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skurczemnoga mianownikmęski rzeczowy
skurczemnoga biernikmęski rzeczowy
skurczemnoga wołaczmęski rzeczowy
skurczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skurczommnoga celownikmęski rzeczowy
skurczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skurczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skurczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skurczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skurczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz