skrętu

skrętu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: skręt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skręciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skręciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
skrętpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skrętpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skrętachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skrętamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skrętempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skrętommnoga celownikmęski rzeczowy
skrętowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skrętówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skrętupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skrętymnoga mianownikmęski rzeczowy
skrętymnoga biernikmęski rzeczowy
skrętymnoga wołaczmęski rzeczowy
Skrętpojedyncza mnoga mianownikżeński
Skrętpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Skrętpojedyncza mnoga celownikżeński
Skrętpojedyncza mnoga biernikżeński
Skrętpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Skrętpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Skrętpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz