skry-to-bój-ce

skrytobójce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: skrytobójca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skrytobójcapojedyncza mianownikmęski osobowy
skrytobójcachmnoga miejscownikmęski osobowy
skrytobójcamimnoga narzędnikmęski osobowy
skrytobójcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
skrytobójcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
skrytobójcemnoga biernikmęski zwierzęcy
skrytobójcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
skrytobójcępojedyncza biernikmęski osobowy
skrytobójcopojedyncza wołaczmęski osobowy
skrytobójcommnoga celownikmęski osobowy
skrytobójcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skrytobójcówmnoga biernikmęski osobowy
skrytobójcymnoga mianownikmęski osobowy
skrytobójcymnoga wołaczmęski osobowy
skrytobójcypojedyncza celownikmęski osobowy
skrytobójcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
skrytobójcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz