sko-rut

Skorut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Skorut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skoruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Skoruciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Skorutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Skorutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Skorutapojedyncza biernikmęski osobowy
Skorutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Skorutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Skorutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Skorutommnoga celownikmęski osobowy
Skorutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Skorutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Skorutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Skorutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Skorutówmnoga biernikmęski osobowy
Skorutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Skorutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Skorutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Skorut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Skorut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skorutpojedyncza mnoga mianownikżeński
Skorutpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Skorutpojedyncza mnoga celownikżeński
Skorutpojedyncza mnoga biernikżeński
Skorutpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Skorutpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Skorutpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz