skon-no-ść

skonność (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: skonność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skonnościmnoga dopełniaczżeński
skonnościmnoga mianownikżeński
skonnościmnoga biernikżeński
skonnościmnoga wołaczżeński
skonnościpojedyncza celownikżeński
skonnościpojedyncza miejscownikżeński
skonnościpojedyncza dopełniaczżeński
skonnościpojedyncza wołaczżeński
skonnościachmnoga miejscownikżeński
skonnościamimnoga narzędnikżeński
skonnościąpojedyncza narzędnikżeński
skonnościommnoga celownikżeński
skonnośćpojedyncza biernikżeński
skonnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz