skir-to-ty-mi-ku

skirtotymiku (nazwa pospolita) rzeczownik psych.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skirtotymik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skirtotymicymnoga mianownikmęski osobowy
skirtotymicymnoga wołaczmęski osobowy
skirtotymikpojedyncza mianownikmęski osobowy
skirtotymikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skirtotymikapojedyncza biernikmęski osobowy
skirtotymikachmnoga miejscownikmęski osobowy
skirtotymikamimnoga narzędnikmęski osobowy
skirtotymikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
skirtotymikimnoga biernikmęski zwierzęcy
skirtotymikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
skirtotymikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
skirtotymikommnoga celownikmęski osobowy
skirtotymikowipojedyncza celownikmęski osobowy
skirtotymikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skirtotymikówmnoga biernikmęski osobowy
skirtotymikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
skirtotymikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz