si-ła-czu-ki

Siłaczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Siłaczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siłaczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Siłaczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siłaczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Siłaczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siłaczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siłaczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siłaczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Siłaczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siłaczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siłaczukommnoga celownikmęski osobowy
Siłaczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Siłaczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siłaczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siłaczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siłaczukówmnoga biernikmęski osobowy
Siłaczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siłaczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz